Wie herkent deze (leerling-)verpleegster?

deze zuster zou ik zo graag nog eens spreken, omdat ik door haar verpleegkundige ben geworden. …..

Heel vaak heb ik nog terug gedacht aan de maanden in plusminus 1966 of 1967 – ik zat in de vijfde klas van de lagere school –  waarin ik in het oude Antonius ziekenhuis lag, op de kinderafdeling met quarantaineboxen en een zaaltje voor zes kinderen aan het einde van de gang, van waaruit je op de parkeerplaats keek. In mijn herinnering is het zo dat ik mijn moeder kon zien aankomen, met haar kleine autootje, komend vanuit Bunnik over het weggetje langs het zwembad Kromme Rijn.

Het was een spannende tijd; ik ben wel 6 weken opgenomen geweest, omdat ik acute reuma had in een enkel. Het was zo erg dat ik niet meer kon lopen, en dit werd veroorzaakt door een ontsteking van mijn amandelen. Mijn moeder, die deze aandoening zelf had gehad als kind, zei dit meteen tegen de dokter. Die geloofde haar echter niet en ik werd enkele weken van top tot teen onderzocht. Maar toen de amandelen uiteindelijk eenmaal  geknipt waren slonk de enkel snel en mocht ik al spoedig weer lopen.  In het ziekenhuis vond ik het toen opeens erg leuk. Een bepaalde zuster gaf mij haar oude naalden en spuiten, zodat ik mijn poppen kon prikken. Maar ik ging ook de bedjes langs en stak de naalden daarbij zogenaamd dreigend in de lucht. In een klein rood dustertje scharrelde ik zo op en neer langs de boxen.

De verpleegster (waarschijnlijk een leerling) die mij die spuiten gaf kwam ook een keer ’s avonds in haar vrije tijd aan mijn bed om mij haar enkellange satijnen roze verlovingsjurk te tonen. Dat vond ik toch zo geweldig aardig! Ik nam me toen voor om zelf ook verpleegster te worden en altijd iets extra’s te doen voor de patiënten.  

Op bijgaande foto sta ik met haar, samen met nog een jongen uit Bunnik, op de dag van het ontslag. Wie herkent deze verpleegster? Ik zou haar zo graag nog eens spreken! Ik ben weliswaar als verpleegkundige gaan werken in de psychiatrie maar dat maakt niet uit; zij was mijn inspiratiebron. Wie kent haar? Wie kan mij met haar in contact brengen?

Cecile aan de Stegge

Secretaris SHVB

Handen uit de Mouwen

Handen uit de Mouwen beschrijft de geschiedenis van het verpleegkundig uniform in Nederland in de voorbije 150 jaar.

Het boek behandelt achtereenvolgens: de functie en betekenis van het verpleegkundig uniform, de verpleegsterskleding van rooms-katholieke religieuzen en protestantse diaconessen, een eeuw lekenverplegers en verpleegsters in uniform, het uniform van de verplegers in dienst van de geneeskundige troepen, het verzet tegen het dragen van een uniform en diverse pogingen om het uniform naar eigen hand te zetten. Zestien historisch belangwekkende uniformen, waarvan 13 uit de collectie van SHVB, zijn professioneel gefotografeerd en staan beschreven.

Handen uit de Mouwen ksost € 10. U kunt dit boek hier bestellen.